Памер шрыфту
A- A+
Iнтэрвал памiж лiтарамі
Каляровая схема
A A A A
Дадаткова

Гісторыя кароткая

ГІСТОРЫЯ НАШАЙ ГІМНАЗІІ

Старажытная ісціна абвяшчае: без мінулага няма будучыні. Такім чынам, каб зрабіць будучыню нашай гімназіі годнай, варта часцей зазіраць у мінулае, такое багатае і аб'ёмнае.

Вядома, што політэхнічная гімназія ператворана з СШ № 6 у 1991 годзе. Але, аказваецца, і школа № 6 у свой час, (а менавіта да 1919 года) была гімназіяй; і называлася Руская 8-класная жаночая духоўная хрысціянская гімназія. Пра гэта сведчаць дакументы дзяржаўнага архіва.

Першая веха ў гісторыі школы №6 ужо - у савецкі час - адводзіць нас на вуліцу Шырокую, 28. Гэта стары несамавіты будынак на два паверхі з шыльдай "Савецкая працоўная школа другой ступені". Архіўная даведка дазваляе ўсталяваць прыкладны сацыяльны склад гэтай школы: дзеці працоўных, гандляроў, святароў. Шмат сірот. Тут вывучалі рускую, лацінскую, нямецкую мовы, геаграфію, арыфметыку. Адзнакі ў журнал не выстаўляліся, была заліковая сістэма, у канцы апошняга 7 класа выдавалася пасведчанне.

Перад вайной адрас школы змяніўся (яна пераехала на вуліцу Савецкую), але падчас вайны абодва будынкі былі разбураны.

Першыя пасляваенныя гады школа размяшчалася ў старым аднапавярховым будынку дзіцячага сада, дзе туліліся дзеці першых і другіх класаў. Не было іншага будынка, не было пакуль і старэйшых вучняў. Зрэшты, не было і шмат чаго іншага: сшыткаў, падручнікаў, дроў, каб абаграваць класы. Але было самае галоўнае - велізарнае жаданне вучыць і вучыцца.

У 1948 годзе народная сярэдняя школа № 6 пераехала ў новы будынак па вуліцы Я. Коласа, дзе знаходзілася да 1977 года. Амаль трыццаць гадоў расла і мацнела наша школа ў гэтым будынку. А працаваў у ёй у той час невялікі, але вельмі згуртаваны і працавіты калектыў.

За гэта пасляваеннае трыццацігоддзе школу па чарзе ўзначальвалі чатыры дырэктары: Цераховіч Віктар Іосіфавіч (1947-1956), Ясноўскі Яўген Пятровіч (1956-1966), Кабяк Вера Іванаўна (1966-1970), Гарбунова Жанна Мікалаеўна (1970-1982).

У 1977 годзе школа пераехала ў будынак па вуліцы Усходняй, 40, дзе і дагэтуль знаходзіцца I корпус. Тады, два дзесяцігоддзі таму, разам з памяшканнем змянілася і назва - навучальная ўстанова атрымала статус сярэдняй агульнаадукацыйнай політэхнічнай школы.

У 1979 годзе школа адзначыла свой 60-гадовы юбілей. 22 ліпеня таго ж года ёй было прысвоена званне ўзорнай установы горада Мінска.

У 1991 годзе сярэдняя школа № 6 г. Мінска атрымала статус гімназіі, а разам з ім - II корпус па вуліцы Някрасава, 24 для вучняў II ступені.

1 верасня 2007 года быў адкрыты трэці корпус політэхнічнай гімназіі. У новым будынку, размешчаным побач з другім корпусам па вуліцы Някрасава, прыблізна 30 навучальных аўдыторый. З адкрыццём трэцяга корпуса політэхнічная гімназія стала ўнікальнай сярэдняй навучальнай установай. Наўрад ці ў нашай краіне знойдзецца яшчэ адна школа, якая можа пахваліцца трыма карпусамі, якія стаяць асобна.

20 верасня 2011 года рашэннем Мінскага дзяржаўнага выканаўчага камітэта (рашэнне №2698) дзяржаўная ўстанова адукацыі "Політэхнічная гімназія № 6 г. Мінска" перайменавана ў дзяржаўную ўстанову адукацыі «Гімназія №6 г. Мінска».

Раздзелы сайта